ENGELLİLER VE DUYGULARIM

arkadaşlar bugün çok mutluyum , neden derseniz bugün

 

annem ve kardeşlerimle görüşmek kısmet olcak inşallah.

 

6 aydır birbirimizi göremiyorduk .baya bi özlemişim.

 

internet aracılığı ilede olsa bugün onları görcem.

 

memleketimi herkesi herşeyi çok özlemişim fakat

 

kardeşimi herşeyden çok ve herkesten çok özledim.

 

sebebine gelince bahsettiğim kardeşim yürüme ve

 

konuşma engelli ve ben evlenmeden önce onun bakım ve

 

 ihtiyaçlarıyla ben ilgilenirdim.anneme bile

 

bırakmaz ,her türlü ihtiyacını ben karşılardım.anneme

 

sadece onu okula götürüp getirmek kalırdı.benim evden

 

ayrılmam annem içinde kardeşim içinde çok zor oldu.

 

ilk zamanlar kardeşim bana küsmüştü neden onu bırakıp

 

buralara geldim diye, ama şimdi biraz biraz alışıyor

 

galiba ,hernekadar telefonda sesimi duymaya

 

dayanamıyor ve ağlıyorsada en azından küs değiliz.

 

herneyse ben kendi duygularımla sizlerin vaktini almayı

 

elbetteki istemem fakat bu yazıyı yazmamın sebebi,

 

sokakta gördüğümüz ve çevremizdeki özürlü

 

vatandaşlara biraz daha duyarlı davranılmasını

 

vurgulamak için...

 

evet o insanlar ve onlara bakanların dünyası bizimkinden

 

o kadar farklı ki, anlatmaya kalksam roman olur.

 

hani derlerya çeken bilir diye , işte benimkide öyle.

 

umarım bu yazıyı okuduktan sonra özürlülere karşı olan

 

 hallerimi gözden geçiririz...

 

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !